«چرا از هر قومی گروهى كوچ نمى‏كنند تا در دين آگاهى يابند و قوم خود را هنگامى كه به سوى آنان بازگشتند ، بيم دهند ؟»  سوره توبه / آیه 122

اين روحاني فرزند مرحوم آيت اله العظمي سيد ابوتراب ابوترابي از علماي برجسته و با نفوذ قزوين و مورد توجه مردم بود. آيت اله حاج سيد عباس بعد از دوران كودكي و دريافت گواهينامه ششم ابتدايي به امر پدر بزرگوار خود در قزوين شروع به تحصيل ادبيات و اشتغال به دروس فقه و اصول نمود و با كسب اجازه از پدر بزگوار به قم هجرت نمود و در پرتو هدايت و مراحم آيته اله حاج سيد محمود قزوين عموي والامقام پدرش كه بعداً نسبت به مصاهرت با ايشان را يافت به تحصيل حوزوي ادامه داد.
·        انساب :
سيد ابوتراب ابوترابي از جمله عالمان بزرگ قزوین  است كه در علوم و احكام مختلف فقه صاحب راي دقيق و عالمانه اي بود. حافظه اي قوي و قدرتمند داشت و در مسائل فقهي ، با تمام معيارها و مبناهاي اصولي و اصيل ، حضور ذهني فوق العاده داشت. اجازه مفصلي داشت كه با صراحت تمام مقام شامخ اجتهاد او را گواهي مي داد. وي سرانجام در سال 1390 هجري قمري و در سن هشتاد و چهار سالگي دار فاني را وداع گفت.
گروه : علوم انسانی
رشته : علوم اسلامي
تحصيلات رسمي و حرفه اي :
سيد ابوتراب ابوترابي از بلوغ شروع به تحصيل علوم اسلامي نمود و پشتوانه تشويق ها و مراقبت هاي عموي بزرگوار و ديندار خود ، حضرت آيت الله محمد باقر ، بعد از تكميل مقدمات ، دوره سطح در فقه و اصول را نيز فراگرفت و پس از آن با مشورت عموي خود ، به عزم ادامه تحصيل و فراگيري دروس بالاتر ، به سوي نجف اشرف رهسپار گرديد. وي پس از گذشت پانزده سال توقف در نجف ، به درجه اجتهاد رسيد.
استادان و مربيان:
  سيد ابوتراب ابوترابي ابتدا تحت مراقبت ها و تشويق هاي عموي خود قرار گرفت. پس از تكميل مقدمات ، دوره سطح در فقه را در محضر علامه آيت الله حاج ملا علي اكبر ايزدي پشت سر نهاد. بعد از آن براي ادامه تحصيل عازم نجف اشرف شد و در آن سامان از وجود آيت الله محمدتقي شيرازي بهره مند گرديد. بعد از مرگ آن استاد بزرگوار ، از محضر و مكتب : آيت الله العظمي حاج سيد ابوالحسن اصفهاني ، آيت الله ميرزا محمدحسين نائيني و آيت الله ضيا الدين عراقي به تكميل و تكامل مراتب علمي و عملي پرداخت.
 همسر و فرزندان سيد ابوتراب:
 از سيد ابوتراب ابوترابي سه فرزند ذكور به نامهاي حاج حسين ، آيت الله حاج سيد عباس و حاج سيدكاظم ابوترابي و سه دختر به يادگار مانده است.
زمان و علت فوت :
سيد ابوتراب ابوترابي در سال 1390 هجري قمري و در سن هشتاد و چهار سالگي دار فاني را وداع گفت.
آراء و گرايشهاي خاص :
  سيد ابوتراب ابوترابي در علوم و احكام مختلف فقه صاحب راي دقيق و عالمانه اي بود. حافظه اي قوي و قدرتمند داشت و در مسائل فقهي ، با تمام معيارها و مبناهاي اصولي و اصيل ، حضور ذهني فوق العاده داشت. اجازه مفصلي داشت كه با صراحت تمام مقام شامخ اجتهاد او را گواهي مي داد. (همان)
·        تحصيلات سيد عباس :
وي بعد از تكميل سطح دوره خارج فقه و اصول را از محضر درس آيات عظام مراجع عالي مقام حضرات آيت اله كوه عمره اي و مرحوم طباطبايي بروجردي استفاده بردند و انگاه تا پايان حيات از اين دو مرجع عالي قدر آقاي موسوي و مرحوم حاج سيد محمد محقق معروف به داماد استفاده نمود.
اساتيد ايشان عبارت بودند از:
1.      آيت اله بروجردي
2.      مرحوم آيت اله العظمي امام خميني
3.      مرحوم علامه سيد محمدحسين طباطبايي
4.      مرحوم آيت اله العظمي كوه عمره اي
آثار ايشان:
1.      در اصول مباحث مختلفه الفاظ و عقلي
2.      در فقه تقريرات اساتيد (مراجع) در كتب مختلفه
3.      در فلسفه مباحث عقلي مخصوصاً توحيد
4.      تقريرات فقه كتاب محسن و خسارت
5.      حقيقت سيماي حق
6.      جهاد با نفس.
·        آيت الله سيد عباس ابوترابي، پدر سيد آزادگان از زبان حجت الاسلام والمسلمين سيد محمد ابوترابي
     پدر بزرگوار، عالم رباني، فقيه، فيلسوف و عارف گرانمايه، حضرت آيت الله حاج سيد عباس ابوترابي(قدس سره) به راستي داراي ويژگي ها و خصايص شاخصي بودند كه علما، دانشمندان و چهره هاي برجسته علمي حوزه علميه قم كه با ايشان از نزديك آشنا بودند به آن اذعان دارند و در سخنانشان حتي در زمان حيات پدر بزرگوارم به آن اشاره مي كردند.
    در زمينه علمي واقعاً يكي از نمونه هاي بارزي بودند كه مي تواند براي نسل جوان ما، طلاب و دانش پژوهان در حوزه هاي علميه و دانشجويان در مراكز دانشگاهي به عنوان يك الگو مطرح باشد. از دوران نوجواني تمام تلاش و همت خود را تا دقايق آخر حيات خود در راه تحصيل و تدريس علم و دانش صرف كردند. ما هميشه اوقات عمر ايشان را در يكي از اين چند حالت مي ديديم، يا در حال مطالعه و نگارش، يا در كلاس درس و تدريس، يا در حال عبادت و بندگي خداوند متعال و يا در حال خدمت به مردم و تلاش در كارهاي اجتماعي بودند؛ اين سه حالت عمر ايشان را پر كرده بود. هرگز گامي براي دنيا، ثروت و مقام برنداشتند و از علمايي بودند كه اندوخته هاي علمي خود را به سه روش در معرض استفاده قرار مي دادند: اول، با عمل و رفتار واقعاً مصداق يك عالم فقيه متواضع و مؤدب بودند. ما به عنوان فرزندان ايشان اين كلام اميرالمؤمنين(ع) در توصيف متقين كه فرمودند: «مَشيُهُم التّواضع» را به وضوح در ايشان مي ديديم. كاملاً، تواضع در رفتار و سلوك ايشان مشهود بود و هر كسي كه با ايشان برخورد داشته و از نزديك شاهد بوده به اين حقيقت اذعان دارد. لذا با سلوك و رفتار خود اندوخته هاي علمي خود را در معرض استفاده ديگران قرار مي دادند.
     روش دوم ايشان در ارايه ي اندوخته هاي خويش، استفاده از بيان بود. در جوامع علمي و مجامع مردمي در تمام ايام و ليالي مبارك رمضان جلساتي داشتند. ايشان از دوران تحصيل تا آخرين لحظات عمر در خدمت خلق بودند. سوم، نگارش شايد بيش از ۴۰۳۰ اثر علمي ارزشمند، در مباحث استدلال فقهي، مباحث استدلالي اصولي، مباحث عقلي و فلسفي، مباحث عرفاني، مباحث سيره اهل البيت(ع) كه همگي آماده چاپ است و انشاء الله در اسرع وقت جهت استفاده در اختيار طلاب و فضلاء حوزه و افراد جامعه قرار مي گيرد.
     ايشان از برجسته ترين و اولين شاگردان امام و علامه طباطبايي در فلسفه بودند و فقه و اصول را در محضر آيت الله العظمي حجت، آيت الله العظمي بروجردي و حضرت آيت الله العظمي داماد تلمّذ نمودند كه تقريرات بحث فقه و اصول اين بزرگواران را هم در بيست الي سي جلد تدوين فرمودند و..

حدیث روز

مطالب پربازدید

ورود به سایت

پیوندها

آمار بازدیدکنندگان

بازدید امروز :16
بازدید روز گذشته :13
بازدید این هفته :130
بازدید این ماه :242
مجموع آمار بازدید ها :4310